1.gün Odamıza yerleştikten sonra denize girmeye karar verdik.Elacığın mayosunu deniz ayakkabılarını giydirdik.Denize gidince gördük kü , nerede çeşmenin altınkumu nerede berrak denizi.
Öğrendik ki Marmariste denize sabah erken girmek lazımmış. O gün Elayı denize sokmadık biz de kısa süreli girdik.Ama Ela artık bir 'toddler' olduğu için , aynı zamanda yerinde duramayan bir afacan 2-3 yas bebek gibi hareket edip oradan oraya koşturduğu için denize girmeye çalıştı.
Sen uyurken bir de fotoğraf çekilmek geldi aklıma hatta bak neler yaptım çocuklar gibi şendik :)))
3.gün Bugun babana turunca gidelim dedim.Yola çıkınca içmeler yazısını görünce bir girelim görelim dedik.İçmeler daha çok yazlıkların olduğu bir yermiş.Ama denizi daha temiz gibiydi.Sonra turunca devam ettik.Ama yol git git , dön dön , yükseğe çık çık bitmiyor ve sen de oyo koltuğuna oturmak istemeyince kucağımda yol bana uzadı da uzadı.Babana dönelim mi deyince tamam dedi hemen o da hazırmış :) Çünkü yol bitcek gibi değil.Otele döndük denizimize girdik , yemeğimizi yedik.Bu son günümüzdü ve otelde animasyon vardı.Biz seninle önceden gittik ve oturduk.Çocuklar için gösteri vardı.Hepsi yaşları senden baya büyük çocuklar sahnedeydi.Ben de neden olmasın dedim seni de sahneye çıkarıverdim:) Hemen adapte oldun müzige ve ablaların elini tutmaya başladın.Hatta bir ara animasyona dahil olunca ben gülerken ağlamay bir başladım.O kadar duygulandım ki.Tutamadım kendimi.Sen minik ama kocaman bir kız olmuştun.Anne olmanın bu kadar heyecan verici olacağını hiç tahmin edemezdim.CANIM KIZIM BENİM.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder