Yeni bir umut , art sütüm art

Bugün 30 Temmuz salı. Eşim hastaneye gitti ve Alazın 2 saatte bir 15 cc süt aldığını söyledi. Eve geleceğini ve süt götüreceğini söyledi.Saat 3te beslenecekti ve hemşireyle  hesaplamışlar 170 cc aldığını söyledi.Umarım artık sütümü alır ve bundan sonra çabucak toparlanır ama acele etmiyorum sevinmekte çünkü her an yine olumsuz bir haber gelebilir.
Tabi buzluktaki sütler az kaldı deli gibi internette araştırdım sütü arttıran şeyleri. Isırgan otunu kaynayın içiyorum , lactamil içiyorum , milupa poşet çay içiyorum en önemlisi 2 saatte bir sütü sağmaya dikkat ediyorum. Ha bir de 3 gündür sabah akşam motilim içiyorum ki sütümü arttırdı baya. Bunu da hastanede bir anneden duydum ve başladım. Henüz oğlumu hiç emzirmedim aslında emzirsem artacağını düşünüyorum.Allahım oğlum sütü alsın da şu an başka hiç bir şey istemiyorum.

Bir prematüre annesi olmak

Bugün oğlumun hastanedeki 42. Günü.
Pazartesi günü yoğun bakıma alınmıştı.Bugün tekrar servise çıkarılmış. Evden çıkmadan aradığımızda öğrendik ve süt getirin dediler.
Çok sevindik eşimle hemen buzluktan sütleri aldık yanımıza.
Hastaneye gittik asansörde Deniz hanım Uzman hekim Tan bebeğin servise çıktığını ve beslendiğini söyledi.
İçeri girene kadar sevincimi anlatamam. Bir süre bekledik dışarıda.
Sonra oğlumun yanına girdik. Yüz üstü yatıyordu.Çok güzeldi.
Hemşire saat 1 e kadar beslendi sonra kusmaya başladı dedi beslenmeye kestik dedi.
Ve yine bir şok.
Ne heyecanla götürmüştük sütleri.
Asistan doktorla konuştuk testlerin sonucunu bekliyoruz dedi.
Sonra çıktık eve geldik.

Yine bıraktık onu hastanede ,  yine bir cuma , yine bir bekleyiş.
Aklımda elleri kaldı minicik morarmış , kolları bacakları damar yolu aranmış , ve yüzü flasterden kızarmış.İçim acıdı aklım , ruhum orda kaldı.

Anne olmak zor diyordum ama prematüre annesi olmak kadar değilmiş.
Hem de 2 yaşında bir kız annesi olupta prematüre bir bebeğin olması çok daha zormuş.
Güçlü , dirayetli olmak lazım. Hastanede bir yavrumu bırakırken diğerinin beni özlediğini unutmamam lazım.Bir damla gözyaşı dökeceğime bir damla sütün çıktığına sevinmektir yapmam gereken.Zaten günlerdir bir damla süt olsun diye herşeyi yapıyorum.

Prematüre annesi olmak hep umutlu olmakmış.
Umudunu hiç yitirmemekmiş.

Oğlum önce Allah'a daha sonra doktorlara hemşirelere emanetsin orda .
Seni çok seviyoruz çok özledik.
Geleceğin günü kollarımda olacağın günü bekliyorum.
Allahımdan istediğim tüm annelerin sağlıkla bebeğini kucağına alması.

Annen

Neymiş bu 2 yaş yav!!!!!

Ela 2 yaşına girmeden başlayan 2 yaş sendromumuz artarak şiddetlenerek devam ediyor. Kendini ispatlama çabası hat safhada. Herşeyi kendi yapmak istiyor , kendi dediği olsun istiyor. Yemek yeme konusunda da öyle kendi yemek yemek istiyor. Zaten çok az yiyor diye düşünürken evde olan çocuğum yemek yemiyor kitabını okumaya başladım. Daha bitmeden şu kanıya vardım ela yemek yiyor ama bana az geliyor. 3 yaşına kadar müsaade etmeli döksün saçsın ama kendi yesin diyor kitapta. Çünkü sürekli biz yedirmeye çalışırsak öylendevam edermiş. O zaman bıraktım artık yedirmeye kendi yesin yiyebildiği kadar. Özellikle de eliyle tutabileceği şeyleri yemeyi seviyor.mısır muz gibi. Baktım kendi yiyince daha mutlu huzurlu demek ki kendi yapmak istiyor. Zaten bişey yaptıktan sonra hep yaptım yaptım başardım diyor :))). Altına bez bağlamamızı da istemiyor ama daha çişini de söylemiyor.yani söylüyor ama yaparken yani tuvalete yetişemeden :))
Son zamanlarda benimde evde olmamdan dolayı iyice bana düştü anneannesine bile gitmiyor . Gittiğinde ben işim var diye çıkınca da anne anne diye yanıma gelmek istiyor. Aslında Alaz gelene kadar alışması anneme iyi olurdu ama bakalım inşallah alışır.
Şunu söyleyebilirim ki bir çocuğun 2 yaş dönemi çok zormuş resmen ergenlik çağında gibi çatışıyoruz.yani şimdiki aklım olsa kardeş için beklerdim diyorum :)) ya da tek çocuk mu güzeldi.
Her şeye rağmen kuzularımı çok seviyorum.
Annelik böyle bişey işte.
Alazım da en kısa zamanda aramızda olursa çok daha mutlu olacağım.

ALaz başa döndü

Alazım Pazartesi 23 Temmuz'da solunum sıkıntısı ve kalp atışlarında değişme sebebiyle yoğun bakıma alındı.Entübe halde 1 gece geçirdi. Dün kendine kendine tekrar nefes almaya başladı tübü çıkarıldı.24 saatlik idrarı toplandı ve kan örneğiyle birlikte doktorun önerdiği tanyalçın laboratuvarına babamız götürdü.Oradaki profesörü doktoruyla görüştüğünü ve tandem yapılmasını istediğini öğrendi. Doktor hastanede aldığı antibiyotik ve tpn den yükseleceğini düşündüğünü o yüzden kötü bir sonuç çıkmayacağını söylemiş. Umarım iyi sonuçlar gelir. Tahlillerin bir kısmı Amerika bir kısmı Belçika'ya gönderilecek bir kısmı da burada yapılacakmış.sonuçlar çıktıkta cep telefonuna ve maile sonuçları göndereceklermiş.
Oğlum ne olursa olsun sonuç senin hayatta olman , yanımızda olman bizim için yeterli seni çok seviyoruz.

36. Gün

Bugün Alazın hastanede 36. Günü. Geçen hafta doktor bugün çıkabilir dediği için baya ümitlenmiştim.Ama çıkışımız haftaya kaldı. Kilon 2.300 gr oldu. Seni kucağıma alacağım evimize geleceğin günü sabırsızlıkla bekliyorum.
Seni seviyoruz Alaz.
Annen , baban ve Ela.