Neymiş bu 2 yaş yav!!!!!

Ela 2 yaşına girmeden başlayan 2 yaş sendromumuz artarak şiddetlenerek devam ediyor. Kendini ispatlama çabası hat safhada. Herşeyi kendi yapmak istiyor , kendi dediği olsun istiyor. Yemek yeme konusunda da öyle kendi yemek yemek istiyor. Zaten çok az yiyor diye düşünürken evde olan çocuğum yemek yemiyor kitabını okumaya başladım. Daha bitmeden şu kanıya vardım ela yemek yiyor ama bana az geliyor. 3 yaşına kadar müsaade etmeli döksün saçsın ama kendi yesin diyor kitapta. Çünkü sürekli biz yedirmeye çalışırsak öylendevam edermiş. O zaman bıraktım artık yedirmeye kendi yesin yiyebildiği kadar. Özellikle de eliyle tutabileceği şeyleri yemeyi seviyor.mısır muz gibi. Baktım kendi yiyince daha mutlu huzurlu demek ki kendi yapmak istiyor. Zaten bişey yaptıktan sonra hep yaptım yaptım başardım diyor :))). Altına bez bağlamamızı da istemiyor ama daha çişini de söylemiyor.yani söylüyor ama yaparken yani tuvalete yetişemeden :))
Son zamanlarda benimde evde olmamdan dolayı iyice bana düştü anneannesine bile gitmiyor . Gittiğinde ben işim var diye çıkınca da anne anne diye yanıma gelmek istiyor. Aslında Alaz gelene kadar alışması anneme iyi olurdu ama bakalım inşallah alışır.
Şunu söyleyebilirim ki bir çocuğun 2 yaş dönemi çok zormuş resmen ergenlik çağında gibi çatışıyoruz.yani şimdiki aklım olsa kardeş için beklerdim diyorum :)) ya da tek çocuk mu güzeldi.
Her şeye rağmen kuzularımı çok seviyorum.
Annelik böyle bişey işte.
Alazım da en kısa zamanda aramızda olursa çok daha mutlu olacağım.